Saturday, November 29, 2014

१२७ मतदानस्य कथा रम्यः

                                    १२७  मतदानस्य  कथा रम्यः

युद्धस्य कथा रम्यः असे म्हणतात.
निवडणुकीच्या गोष्टीही कमी रम्य नसतात.

आमदारकीची स्वप्ने  पाहणाऱ्या  मुलीकडे एक बेरोजगार गेला.
त्याने तिच्याकडे नोकरीची मागणी केली.
' पैसे घेऊन ये. ' तिने हुकुम सोडला.
नोकरीची निकड होती.
कसेबसे त्याने तीन लाख रुपये जमविले.

पैसे घेऊन तो तिच्याकडे गेला.
केवळ तीन लाख रुपये.
तिच्या पायाचा राग मस्तकात गेला.
' हे पोयशे व्होरून गांडीत घाल ' ती उद्गारली.
तो घरी आला.

निवडणूक जाहीर झाली.
निवडणुकीला ती उभी राहिली.
मते मागत  फिरता फिरता ती त्याच्या दारी आली.
मत मागताना पैसे पुढे करीत ती म्हणाली, ' हे घे '
मागच्या अनुभवाची सव्याज परतफेड करताना तो म्हणाला,
' ते पोयशे व्होरून तुज्या  xxx  घाल ! '

१२६ इंद्र परत स्वर्गाचा राजा बनला

                               १२६   इंद्र परत स्वर्गाचा राजा बनला

देवांचा राजा इंद्र.
त्याच्या अनेक कथा प्रसिद्ध आहेत.
इंद्राला सहस्त्राक्ष, हजार डोळे आहेत असे म्हणतात.
याचा अर्थ त्याला सगळे माहित होत असते असा आहे.
म्हणूनच तो तिन्ही लोकांचा स्वामी, जगाचा राजा.

आपल्या प्रचंड तपामुळे ययातीला इंद्रपद मिळाले.
सारी सुखे हात जोडून समोर उभी राहिली.
काही दिवस असेच गेले.
इंद्राला आता आपल्या इंद्रपदाची आठवण होऊ लागली.
काय करावे बरे !
इंद्रच तो ! उपाय काढल्याविना थोडाच राहील.

इंद्राने स्तुतीपाठकांचा एक जथाच स्वर्गात पाठवून दिला.
यथावकाश त्यांनी आपले जाळे विणायला सुरुवात केली.
ययाती केवढा मोठा, पराक्रमी, सुंदर, महान !
स्तुतीच्या वर्षावात  ययाती चिंब चिंब होऊ लागला.

ययातीला गर्व चढू लागला.
कोणतीही गोष्ट जितकी घोटावी तितकी चढत जाते.
हळूहळू त्याने आत्मस्तुती करायला सुरुवात केली.
धर्मराजाने आत्मस्तुतीला आत्महत्येच्या बरोबरीचे पाप मानले आहे.
ययातीचे तेज कमी होऊ लागले.

त्याने पुढची पायरी गाठली.
परनिन्देला आरंभ केला.
परिणाम स्पष्ट होता.
ययातीचे तेज इंद्रापेक्षा कमी झाले.
ययाती सत्ताच्युत झाला.
इंद्र परत स्वर्गाचा राजा बनला.

१२५ एक सेकंद चुकलो

                                     १२५   एक सेकंद चुकलो

कोलंबसने अमेरिकेचा शोध लावला .
सगळे जळत होते .
त्यात काय कठीण आहे .
मीही लावला असता कि !
तो काय मोठा लागून गेलाय !

एके दिवशी कोलंबसने सर्वांना प्रयोगशाळेत बोलावले .
 हे आहे अंडे आणि हे टेबल . टेबलावर अंडे उभे करायचे .
लागले सगळे प्रयत्न करायला .
एखादा क्षण अंडे उभे रहायचेही, पण दुसऱ्या क्षणी कोलमडायचे .
' मी  करतो ' कोलंबस म्हणाला .
दुसऱ्याच क्षणी अंडे उभे .
सगळ्यांची जीभ टाळूला .
कसे केले ? सगळ्याचा एकाच क्षणी प्रश्न .
कोलंबसने चादर वर उचलली .
चादरीखाली  मिठाचा ढीग होता, अगदी छोटासा .
अरेच्चा ! केवळ एक सेकंद चुकलो .