कथा विवेकानंद - ११२
विवेकानंद देवभक्त होते . ते देवाची पूजा करीत . नेहमी देवाचे नाव त्यांच्या तोंडी असे . ते परमश्रद्ध होते . आस्तिक होते .
वडिलांचे देहावसान झाले . घरात पैशांची चणचण निर्माण झाली . उपाशीपोटी दिवस काढावे लागले . तरी देवावरची त्याची निष्ठा तिळभरही ढळली नाही .
सकाळी उठताना नरेंद्र परमेश्वराचे नामस्मरण करीतच उठे . ' विष्णुपत्नी नमस्तुभ्यं पादस्पर्श्यं क्षमस्व मे ' हि आपली परंपराच नव्हे काय ? त्याचे प्रातः स्मरण सुरु होते .
स्वयंपाकघरातून आई एकदम ओरडली . ' गप्प बस बघू . देवाचे नाव घेणे पुरे ते आता . लहानपणापासून एकाच मंत्र . देव देव आणि देव . काय दिले त्याने आम्हाला . हे भोगच ना ? '
विवेकानंद देवभक्त होते . ते देवाची पूजा करीत . नेहमी देवाचे नाव त्यांच्या तोंडी असे . ते परमश्रद्ध होते . आस्तिक होते .
वडिलांचे देहावसान झाले . घरात पैशांची चणचण निर्माण झाली . उपाशीपोटी दिवस काढावे लागले . तरी देवावरची त्याची निष्ठा तिळभरही ढळली नाही .
सकाळी उठताना नरेंद्र परमेश्वराचे नामस्मरण करीतच उठे . ' विष्णुपत्नी नमस्तुभ्यं पादस्पर्श्यं क्षमस्व मे ' हि आपली परंपराच नव्हे काय ? त्याचे प्रातः स्मरण सुरु होते .
स्वयंपाकघरातून आई एकदम ओरडली . ' गप्प बस बघू . देवाचे नाव घेणे पुरे ते आता . लहानपणापासून एकाच मंत्र . देव देव आणि देव . काय दिले त्याने आम्हाला . हे भोगच ना ? '
No comments:
Post a Comment