Tuesday, March 26, 2013

कथा विवेकानंद ३२

                ३२. अरे मी तोच रामकृष्ण आहे .

     स्वामी रामकृष्ण आजारी होते . उपचारांचा काहीच परिणाम होत नव्हता . अंतिम घटका जवळ आली होती . सगळे शिष्य चिंतामग्न झाले होते . 
     गुरुजींनी नरेंद्रला जवळ बोलाविले . नोरेन त्यांचा आवडता शिष्य . त्यांचे शिल्लक राहिलेले कार्य पुरे करण्यासाठी त्यांनी निवडलेला शिष्योत्तम . त्यांच्या मागे त्यांच्या परमप्रिय शिष्यांचा दिपस्तंभ !
     आपली सारी आध्यात्मिक शक्ती त्यांनी नोरेनात संक्रमित केली . ते त्याला म्हणाले , ' आज सारे काही तुला देऊन मी फकीर झालो रे ! '
     रामकृष्ण अनेकदा म्हणायचे , ' राम आणि कृष्ण यांचा या युगातील मी अवतार आहे रामकृष्ण . ' नोरेंच्या मनात कधी कधी शंका यायची . आता रामकृष्णाजवळ बसला असताना पुन्हा मनात ती आली . 
' नोरेन अजूनही विश्वास नाही बसत ! अरे मी तोच रामकृष्ण आहे . ' रामकृष्ण क्षीण आवाजात म्हणाले. 
     नरेंद्र चमकला . त्या अवस्थेतही नरेंद्राची संभ्रमावस्था गुरुजींनी अचूक ओळखली होती . 

No comments:

Post a Comment