१६१ ओम यज्ञमिळे पुरोहितं
शास्त्रज्ञांनी मुद्रण यंत्राचा शोध लावला. सगळे आनंदित झाले. ध्वनी आता पकडता येईल.
जेव्हा पाहिजे तेव्हा ऐकता येईल. पुन्हा पुन्हा ऐकता येईल. एक उपलब्धी प्राप्त झाली.
या अनोख्या यंत्राचा शुभारंभ करायला कोणाला बोलवायचे ? चर्चा झाली. आणि एकमताने
नाव ठरले पं. मोक्षमुल्लर.
शुभारंभी ध्वनिमुद्रण ! सगळी तयारी झाली. पं. मोक्षमुल्लर उभे राहिले. यंत्राची कळ दाबली
गेली. आणि त्यांनी म्हणायला सुरुवात केली. ' अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजं |
होतारं रत्नधाततम || '
काही ओळी म्हटल्यानंतर उच्चारण संपले. त्यांनी खूण केली. मुद्रण थांबले.
सगळे शास्त्रज्ञ जमा झाले. त्यांनी पंडितजींना विचारले हे तुम्ही काय म्हटले ? पंडितजी
म्हणाले, ' याना ऋचा म्हणतात. हिंदुस्तानांत असलेल्या जगातील आद्य साहित्य वेदातील
ह्या ओळी आहेत. गुणांची कदर असलेले ते शास्त्रज्ञ उठून उभे राहिले. आदराने त्यांनी त्या
मुद्रणाला
व पंडितजींच्या समय सुचकतेला नम्र प्रणाम केला. टाळ्यांचा कडकडाट केला.
No comments:
Post a Comment