१५२ व्यघ्रति इति व्याघ्रः
सकाळची वेळ होती. पाणिनी व्याकरणाची साधना करीत होते. व्याघ्र ( वाघ )
या शब्दाची व्युत्पत्ती काय असावी बरे ? वाघ रानात राहतो. एका शिष्याला
बरोबर घेऊन ते रानाच्या दिशेने चालू लागले. साधारणतः एकटा राहणारा हा
वाघ मला भेटेल का ? शोध सुरु झाला. मनात चिंतन चालू झाले.
आणि अकस्मात वाघ समोर आला. पाणिनी वाघाचे निरीक्षण करू लागले. व्याघ्र
शब्दाची व्युत्पत्ती शोधू लागले. वाघ जमीन हुंगत हुंगत पुढे चालला होता. पण वाघ वाघ होता. जनावराचा मार्ग त्याला पक्का माहित होता. त्याने पाणिनीवर झडप घातली.
शिष्याला ' व्यघ्रती इति व्याघ्रः ' वाघ शब्दाची
व्युत्पत्ती सांगताना पाणिनी आपला व्याकरण शास्त्रज्ञाचा धर्म पाळत होते. समोरच्या भक्ष्याला खाताना वाघ आपला जनावराचा पंथ पाळत होता.
No comments:
Post a Comment