Thursday, February 14, 2013

कथा विवेकानंद १०

                 १०. मी मारुतीची वाट बघतोय !

     देवळात कीर्तन होते. आई भुवनेश्वरी नोरेनला घेऊन कीर्तनाला आली होती. निरुपण चालू असताना मारुतीचा विषय आला. कथेकरी बुवा म्हणाले, ' मारुती हा सात चिरंजीव महापुरुषापैकी एक आहे. हे सातही महापुरुष आज जिवंत आहेत. '
     नोरेंनचे डोळे विस्फारले. तो कीर्तनकार बुवांना म्हणाला, ' बुवा, मला मारुतीला बघता येईल काय ? ' 
     वेळ निभाऊन नेण्यासाठी बुवा म्हणाले,'  हो. मारुतीला केळी खूप आवडतात. तो नेहमी केळीच्या बागेत येत असतो. '
     दुसऱ्या दिवशी नरेंद्रच्या खोड्या नाहीत, गडबड नाही, तो दिसतही नाही  म्हणून आई त्याला शोधायला लागली. बघतेय तर तो केळीच्या बागेत बसलाय. " अरे, इथे काय करतोय ? आणि गप्प का ? " आई म्हणाली.
    नरेन्द्र म्हणाला, ' आई, काल  बुवांनी सांगितलेय ना ! मारुतीला केळी खूप आवडतात. तो केळीच्या बागेत येतो. त्याची वाट पाहत मी बसलोय ! तो कधी येईल ग ! '
     आई म्हणाली, '' अरे वेड्या तो रामाचा भक्त ना ? रामरायाने त्याला दुसरे कोणते काम सांगितले असेल. तो दुसरीकडे गेला असेल ! आपण नंतर कधी तरी येऊया हं त्याला भेटायला ! चल आता ! ''

No comments:

Post a Comment