८७ . सवयी सुटतील आपोआप !

                      कथा विवेकानंद - ८७

     स्वामीजी बेळगावला आले . श्री . भाटे वकिलांकडे त्यांचा मुक्काम होता . स्वामीजी दिसायला तेजःपुंज, राजसी . बलदंड शरीरयष्टी, तेजस्वी पाणीदार डोळे . मोह पाडणारे दर्शन. इतर संन्याश्यांसारखे नव्हे . त्यामुळे अनेकांना कुतूहलमिश्रित आश्चर्य वाटे .      
     स्वामीजींशी बोलताना त्यांचे बुद्धीचातुर्य लक्षात येई . ते भाषाही बहुतेक इंग्रजीच वापरत . त्यामुळे रूढार्थाने दिसणाऱ्या साधुंपेक्षा स्वामीजी वेगळे भासत . जेवणानंतर ते विडा खात . पानसुपारी खायची त्यांची हि पद्धत, अन्य सवयीही अनेकांना खटकत असत, विचित्र वाटत असत . 
     एके दिवशी भाटेनी छेडलेच. स्वामीजी म्हणाले, ' संन्यास घेण्यापूर्वी मी एक आनंदी तरुण होतो . तत्वज्ञानाचे पदवी पर्यंत शिक्षण मी घेतले होते . जीवन जगण्याचेही माझे एक ध्येय होते . पण गुरूंच्या संपर्कात आलो आणि जीवनाची दिशा बदलली . आता काही पूर्वींच्या काही सवयी आहेत. त्या काही फारशा गंभीर नाहीत . सुटतील आपोआप !